در تاریخ ورزش ایران هرگز یک ورزشکار زن موفق به کسب مدال در المپیک نشده و حتی برای قرار گرفتن روی سکوهای المپیک هم شانس نداشته، اما این مرتبه مسوولان ورزش ایران امیدوارند که «لیلا رجبی»، پرتابگر اهل بلاروس که تابعیت ایرانی برگزیده بتواند در المپیک پکن برای اولین مرتبه، ایران را در بخش زنان به یک مقام قابل توجه برساند و نام خود را در تاریخ ثبت کند.
نزدیک به یک سال پیش بود که «تتسیانا الیوشون چاکنا»، ورزشکار اهل بلاروس که در رشته پرتاب وزنه دارای مقام هایی در سطح اروپا است، به ایران آمد و با «پیمان رجبی»، دونده ساکن بوشهر ازدواج کرد.
تتسیانا در همان اولین روزهای حضورش در بوشهر مسلمان شد و نامش را به «لیلا رجبی» تغییر داد. مسوولان فدراسیون دو و میدانی ایران که از طریق پیمان از این ماجرا با خبر شده بودند بلافاصله تلاش کردند که از فدراسیون جهانی دو و میدانی اجازه بگیرند تا این ورزشکار با تابعیت ایران در مسابقات بین المللی شرکت کند، از آن جا که این فرآیند به زمان زیادی نیاز داشت پیش بینی نمی شد که لیلا بتواند در «المپیک پکن» برای ایران وزنه پرتاب کند، اما با همکاری فدراسیون جهانی و فدراسیون دو و میدانی «بلاروس»، خیلی زودتر از آن چه که تصور می شد با تغییر تابعیت لیلا رجبی موافقت شد و فدراسیون جهانی دو و میدانی در اواخر اسفندماه اعلام کرد که تتسیانا الیوشون چاکنا می تواند از این به بعد با نام لیلا رجبی و برای ایران در مسابقات شرکت کند.
تغییر تابعیت با اهدای لپ تاپبر اساس قوانین فدراسیون جهانی دوومیدانی، هر ورزشکاری که بخواهد تغییر تابعیت بدهد، باید موافقت فدراسیون کشور اصلی خود را به دست آورد. در این صورت پس از گذشت یک سال از زمان صدور روادید جدید، از سوی فدراسیون جهانی با عنوان ورزشکار کشور جدید شناخته خواهد شد؛ در غیر این صورت حداقل سه سال باید از تابعیت جدید وی بگذرد. در واقع آن چه باعث شد که با تغییر تابعیت لیلا رجبی در کوتاه ترین زمان ممکن موافقت شود، رضایت فدراسیون بلاروس بود.
دست اندرکاران فدراسیون ایران در کمترین زمان ممکن، رضایت طرف بلاروسی را جلب کردند. خبرگزاری ایسنا در بیست و سوم بهمن ماه ۱۳۸۶ گزارش داد که رجبی دو دستگاه کامپیوتر لپ تاپ به باشگاهش در بلاروس بدهکار است که قرار است مسوولان فدراسیون دو و میدانی ایران این لپ تاپ ها را در خلال مسابقههای جهانی دوومیدانی داخل سالن در «والنسیای» اسپانیا به نمایندگان باشگاه بلاروسی اهدا کنند تا آن ها نیز با تغییر تابعیت این ورزشکار موافقت کنند.
دقیقا یک ماه بعد، «عبدی علیجانی»، نایب رییس فدراسیون دوومیدانی، پس از بازگشت از والنسیا، محل انجام مسابقات جهانی، اعلام کرد که فدراسیون جهانی با تغییر تابعیت رجبی موافقت کرده و او می تواند در المپیک پکن برای ایران وزنه پرتاب کند. علیجانی درگفتگو با روزنامه اینترنتی «جهان ورزش» عنوان کرد برای جلب رضایت مسوولان بلاروسی یک لپ تاپ به ارزش یک و نیم میلیون تومان به آنها هدیه داده است.
به دنبال کسب سهمیه
پس از این که مشخص شد رجبی اجازه حضور در مسابقات بین المللی با پرچم ایران را کسب کرده، او تمریانتش را به صورت جدی تری دنبال کرد. مسولان فدراسیون دو و میدانی ایران امیدوارند که رجبی بتوان سهمیه حضور در المپیک را در رقابت های گزینشی پیش رو کسب کند. با توجه به اینکه رکورد ورودی المپیک ۱۷ متر و ۲۰ سانتیمتر است و بهترین رکورد رجبی ۱۸ متر و ۱۳ سانتی متر است، به همین دلیل «مصطفی کریمی»، رئیس فدراسیون دوومیدانی بلافاصله پس از تغییر تابعیت رجبی ابراز امیدواری کرد که این ورزشکار بتواند در المپیک پکن برای ایران وزنه پرتاب کند و شرط اول این کار، کسب سهمیه المپیک است.
البته هنوز رجبی نتوانسته در مسابقات اخیرش وزنه را بیش از ۱۷ متر پرتاب کند. با این حال، او عنوان کرده در روز های آینده به رکوردهای بهتری هم خواهد رسید. رجبی در این باره به مهر گفت: «رکورد من دربلاروس ۱۸ متر و ۱۳ سانتی متر است و با وجود اینکه شرایط بدنی ام در ایران آماده نبود و خوب تمرین نکرده بودم رکورد ۱۶ متر را زدم. قطعا بیشتر تمرین کنم و می توانم رکوردهای بهتری بزنم.»
با این حال همین رکوردهای فعلی رجبی نیز در تاریخ دو و میدانی ایران بی نظیر است. او در پنجم بهمن ماه ۱۳۸۶ در نخستین روز از مسابقه های دو و میدانی باشگاه های ایران با رکود ۱۶ متر و ۱۳ سانتیمتر بیش از دو متر رکورد ایران را شکست. این در حالی است که رکورد قبلی ایران ۱۴ متر و ۵ سانتیمتر بود. رجبی در اواسط خردادماه ۱۳۸۷ در مسابقات قزاقستان یک بار دیگر رکورد ایران را شکست و وزنه را به اندازه ۱۶ متر و ۹۹ سانتیمتر پرتاب کرد. تنها ۲۱ سانتیمتر کمتر از حد نصاب ورودی المپیک. با توجه به اینکه در سوابق لیلا رجبی، نایب قهرمانی اروپا و رکورد ۱۸ متر و ۱۳ سانتی متر دیده می شود، پیمان رجبی، همسر این ورزشکار امیدوار است لیلا با رسیدن به شرایط ایده آلش بتواند به راحتی به المپیک پکن راه پیدا کند: «قراربود لیلا در اوایل تیرماه در مسابقات تایلند و ویتنام شرکت کند اما دستش کمی آسیب دیده و بهتر است از این رقابت ها صرف نظر کند. البته کسب سهمیه المپیک برای ایشان کار دشواری نیست و به طور حتم در چند تورنمنت باقی مانده موفق خواهد شد تا به سهمیه المپیک برسد.»
به هر ترتیب اگر رجبی بتواند در چند هفته آینده وزنه را بیشتر از ۱۷ متر و ۲۰ سانتیمتر پرتاب کند، او را در المپیک پکن در بین کاروان ورزشکاران ایرانی خواهیم دید. آیا می توان از نایب قهرمان اروپا انتظار مدال هم داشت؟
منتظر مدال نباشددرست است که در کارنامه این ورزشکار ۲۵ ساله، مدال نقره رقابت های قهرمانی اروپا و رکورد ۱۸ متر و ۱۳ سانتیمتر دیده می شود، اما باید به این نکته توجه کرد که در المپیک آتن هر سه پرتاب گری که در رشته پرتاب وزنه مدال گرفتند رکوردی بهتری از ۱۹ مترو۴۹ سانتیمتر داشتند و لیلا رجبی برای رسیدن به مدال المپیک به رکورد های بهتری از آن چه در شرایط کنونی پرتاب می کند نیاز دارد.
لیلا و همسرش پیمان چندان به کسب مدال امیدوار نیستد. آقای رجبی در این باره می گوید: «در المپیک برای کسب مدال به رکوردی بهتر از ۱۹ متر و ۲۰ سانتیمتر نیاز است. در حال حاضر رکورد لیلا نزدیک به ۱۷ متر است و بعید است که در این فاصله زمانی کم مانده به المپیک بتواند ۲.۵ متر رکوردش را افزایش دهد. البته من در تمریناتش دیدم که به دفعات بیشتر از ۱۹ متر پرتاب کرده، اما بعید است در المپیک به چنین رکوردی برسد.»
خانم رجبی نیز نظری مشابه دارد و عنوان می کند اگر بتواند به رکوردی نزدیک به ۱۹ متر برسد فوق العاده است و نباید چندان به کسب مدال خوش بین بود. با این حال اگر این ورزشکار بتواند دربین نفرات برتر رشته خود قرار بگیرد، آن نتیجه هم در تاریخ ورزش ایران بی سابقه خواهد بود و یک رکوردشکنی به شمار می رود.
زندگی در تهران
لیلا رجبی از ۱۱ ماه پیش که به ایران آمده و ساکن بوشهر شده زندگی جدیدی شروع کرده، تغییر محل سکونت، دین و نام چه تاثیری بر زندگی او گذاشته است؟ وی در پاسخ به این سوال گفت: «برای هماهنگ شدن با سیستم زندگی و فرهنگ ایران به زمان نیاز داشتم. الان دیگر به خوبی شرایط ایران را درک می کنم و می توانم برای آینده ام برنامه ریزی کنم.»
به هرحال از نایب قهرمان اروپا انتظار می رود بتواند برای ورزش ایران هم مقام های خوبی کسب کند، اما او در ابتدای تمریناتش در بوشهر از نداشتن امکانات و مربی گلایه می کرد و پایین بودن رکوردهایش را به این عوامل نسبت می داد، در حال حاضر از شرایط موجود ابراز رضایت می کند: «چند وقتی است که ما به تهران منتقل شده ایم، این جا امکانات خوبی فدراسیون دوومیدانی در اختیارم قرارداده، از آن جا که من از یک کشور سردسیر آمده ام، تمرین و زندگی در بوشهر برایم سخت بود. فعلا خودم مربی نخواسته ام اما رئیس فدراسیون به من قول داده که در آینده مشکل نداشتن مربی ام را هم حل خواهد کرد.»