گزارش خواندنی بود اما یک نکته را من درک نمی کنم و بیشتر برای به بحث گذاشتن مطرح می کنم تا بخواهم آن رابه عنوان یک کاستی ببینم. من با وجود این که از عشاق سینه چاک مارکز هستم و علاقه گزارشگر به مارکز را هم درک می کنم دلیل بی توجهی به سایر جنبه های نمایش را درک نمی کنم. البته شروع کردن گزارش با توجه به مارکز برای آشنایی زدایی خوب است و همین طور نشان دهنده این که اثر بر اساس کار مارکز ساخته شده است اما نباید فراموش کنیم که هر اثر صحنه ای استقلال خودش را دارد به خصوص اگر تغییراتی هم نسبت به متن اصلی داشته باشد. همه اجزای اثر و به ویژه تغییرات نسبت به متن اصلی باید در گزارش مورد توجه قرار گیرد برای مثال آیا آوردن مارکز به صحنه به نمایش کمک کرده است یا نه ؟ گزارشگر تا آنجا به مساله مارکز علاقه مند  است که حتی بدون این که بگوید استقبال از نمایش چطور بوده و چقدر تماشاگر داشته است از این که چند نفر به خاطر مارکز به دیدن نمایش آمده اند می پرسد؟

دوست محترم، حق با شماست. خودم هم که الان دوباره متن را می خوانم به این نتیجه می رسم که نباید از زیادتر از 1400 کلمه شدن متن می ترسیدم و بخش هایی که به خود اجرا و متن پرداخته می شد را حذف نمی کردم. در مورد اشاره به تعداد تماشاگران، متاسفانه مدتی است که روابط عمومی مجموعۀ تئاترشهر از اعلام دقیق آمار تفکیکی فروش بلیط نمایش ها خودداری می کند و تنها به ارائۀ آمارهای کلی بسنده می کند و اعتراض خبرنگاران هم به این نحوۀ اطلاع رسانی به جایی نرسیده است. اما در مورد بخش آخر، شاید من نتوانسته ام منظورم را درست بیان کنم که شما را دچار اشتباه کرده ام. اشارۀ من در آن پاراگراف به این است که استفاده از «نمایش عروسکی» می تواند راهی باشد برای آنکه هنرمندان تئاتر، نویسندگان و حتی سالن های تئاتر گروه جدیدی از مخاطبان را به سوی خود جذب کنند و با خودشان آشنا کنند؛ در واقع قرار است اشاره ای به امکان استفاده از قابلیت های نمایش عروسکی برای تربیت نسل جدیدی از مخاطبان هنر و تئاتر از سنین کودکی و نوجوانی باشد.